... آن زمان می توانی در مورد من قضاوت کنی!!!

قبل از اینـکه بخواهی در مورد من و زندگی من قضاوت کنی کفش های مرا بپوش و در راه من قدم بزن.

از خیابان ها، کوه ها و دشت هایی گذر کن که من عبور کردم.

اشک هایی را بریز که من ریختم. دردها و خوشی های مرا تجربه کـن.

سال هایی را بگذران که من گذراندم.

روی سنگ هایی بلغز که من لغزیدم.

دوباره و دوباره برپا خیز و مجددا در همان راه سخت قدم بزن همانطور که من انجام دادم.

بعد، آن زمان می توانی در مورد من قضاوت کنی.

 

دکتر علی شریعتی


/ 0 نظر / 3 بازدید