بهار من ...

وقتــی که تنهـایی

وقتــی از دَرد بـــــی حــــــس شــده ای

وقتـــی روزهــــایت تکــــراری سـت

وقتــی شــب هــا

با چشمـــانی گـــــــــــــریان ســـَر بـَر بالیـــن می گـــذاری

و بالـــِش

تنهــا شاهـــد غـــــم های بـــی پـایـــانت می شــود

وقتــی که دیگــر چیـــزی مثــل ســـابق

شـــــوری را در قلبــت

و ذوقــــی را در چشــم هایت

به تصــویر نمی کشــد

وقتــی زندگـــی ســَراب می شـود

و عشـــق یک رویـــای محـــال

وقتــی که سکــــوت

ترانـــه ی لحظـــه ها می شــود

و نگـــاه

خیــــره به آینــــــده ای مـُبهـــَم

دیگــر چه فرقـــی می کنـد چه فصلـــــــــی ست؟

بهـــارست یا تـابستــان؟

پاییـــزست یا زمستـــان؟

بهــارِ مـــن

انتهــــای ایـن روزهـــــــای تکـــراری سـت

انتهــایِ این دلتنگـــی هایِ گاه و بی گاه ست

بهــارِ  مـــن

پـایـان بغـــــض هاست

پـایـان تمــــامِ سردرگـُمــی ها و دو دلـــی هاست

بهــارِ مـــن

پـــرواز پرستـــوی دل و کـــوچ تمــامی غـــم هاست

بهــارِ مـــن

مرگ  انتظـــار ها و نـاامیــــدی هاست

بهــارِ مـــن

آمــــدن روزهــای خـــوبی ست که

خیـــال آمــــدن نـدارند

 

منبع:

وبلاگ ((دلم گرفته ... دلم عجیب گرفته ... خیال خواب ندارم))

/ 0 نظر / 24 بازدید